We zijn vanmorgen pas om twaalf uur weggereden. Wij vonden het wel prettig even rustig te starten mede gezien de heftige diarree van Debora.
We hebben niet zoveel kilometers te gaan vandaag (al blijkt later dat de organisatie zich 100 km heeft vergist). Lekkere kronkelwegen en het rijden dwars door plaatsjes heen houdt flink op. Wel erg leuk: midden in Juliaca zijn we bij de markt gestopt voor bananen (‘stopt’ goed) en geld pinnen. Een mooi kleurrijk en hectisch gebeuren. Jaco neemt de Peruviaanse rijstijl al snel over: nooit twijfelen bij het voorrang nemen en vaak claxonneren. Wat opvalt is dat marktkramen per artikel bij elkaar staan, zo zagen we dat ook met de winkels in Santiago. Bij de oud-ijzermarkt vond Edo twee Peruaanse nummerborden: zijn nieuwe rage.
We rijden verder door brede groene valleien tussen eveneens groene bergen waar allerlei vakverdelingen op zijn aangebracht. We denken dat dit werk, zowl om erosie tegen te gaan als voor landbouw, was van de Inca’s. Onderweg zien we opvallend veel (levende) honden, buiten de bebouwde kom, langs de weg liggen. Waarschijnlijk in afwachting van restjes van de autopassagiers. We besluiten ons oude brood te gooien, maar dat is supersnel handelen: ‘hond rechts’ en dan gauw het raampje open draaien en het brood naast de weg gooien anders worden ze overreden…want er liggen ook veel hondjes die geen brood meer lusten!
Titicaca meer
drukte, veel toeteren dan kom je er wel!
potten en pannen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten