De Argentijnen blijven aardig en enthousiast over onze tocht. Korte Spaanse aanwijzingen op borden, e.d. hebben overeenkomsten met het Frans en zijn redelijk te volgen. Met woorden als ‘ ola, gracias, cerveza en cafe con leche komen we al een heel eind. Grappig om te bedenken dat we met het aantal kilometers van deze panamericana feitelijk de afstand van een half rondje om de wereld afleggen. Morgen komt er wel weer een hele lange dag, maar tot nog toe gaat het ons goed af. De auto doet het prima en de meesten rijden in groepjes: gezellig maar ook handig als er iets gebeurt. De enige reservemotor die vanuit Nederland mee was is al ingezet bij team 10. Dat was door het tweetaal tecchnici binnen drie uur gepiept. Wel leuk, als het technische team ’s avonds bij het avondmaal arriveert wordt er altijd spontaan geapplaudiseerd.
een apart plaatje dat we schoten was deze hond op het dak. de bestuurder reed overigens ook behoorlijk pittig. mogelijk was het interieur zo nieuw dat de hond er niet in mocht :P.
vlak voor het einde van de rit vonden we een 1800ES met een losse dynamo. we besloten team 68 maar te trekken naar het hotel zodat het technische team er verder naar kon kijken.
een apart plaatje dat we schoten was deze hond op het dak. de bestuurder reed overigens ook behoorlijk pittig. mogelijk was het interieur zo nieuw dat de hond er niet in mocht :P.
vlak voor het einde van de rit vonden we een 1800ES met een losse dynamo. we besloten team 68 maar te trekken naar het hotel zodat het technische team er verder naar kon kijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten