Vandaag een excursie naar het HOPE project (Holland Peru) dat als goed doel aan onze reis is gekoppeld. Wij stonden hier nogal sceptisch tegenover omdat je als het ware door aan deze reis deel te nemen gedwongen werd aan HOPE bij te dragen. Een goed doel is tenslotte toch iets waarbij je zelf wilt bepalen aan wie je wel of niet wat bijdraagt. De oprichter en nu nog adviseur van dit project heeft onze hele reis begeleid en heeft in persoonlijke contacten zijn missie uitgelegd: het willen helpen van indianen gemeenschappen met het opzetten van goed onderwijs. De visie dat het uit de gemeenschappen zelf moet komen, dat er concrete doelen moeten zijn en dat de resultaten teruggekoppeld worden etc. is helder. Inmiddels zijn er tientallen gemeenschappen die van de adviezen van HOPE gebruik maken en een lager en soms ook middelbaar onderwijs gecreëerd onderwijs hebben. We worden onthaald door één van de dorpsgemeenschappen: een welkomstwoord door het dorpshoofd gevolgd door enkele traditionele dansjes en een hapje van hun feestmaal: cavia met gepofte aardappel! Goed opgevoed als we zijn nemen we dat laatste dankbaar aan. We plukken de stukjes vlees van het karkasje af en dat smaakt ongeveer naar gekruide kip, niet gek. De vetrandjes en andere inwendige onderdelen laten we graag voor wat het is en daar azen de honden al gauw op, achterna gezeten door de dorpsoudste met stenen. Een vermakelijk tafereel.
’s Middags reden we in de stromende regen naar Cuzco, de oude Inca hoofdstad welke door de Spanjaarden vervangen werd als hoofdplaats door Lima, voor een gemeentelijke ontvangst van de volvo’s en hun inzittenden op de Plaza de Armas, het centrale plein. Na koffie bij Starbucks (een MacDonalds systeem met enorme wachtrijen, niets voor mij ondanks de lekkere koffie) hield de regen snel op en konden we de prachtig geplaveide straatjes en eindeloze trappen van Cuzco bewandelen. Er staan zeer veel echt grote kerken die de Spanjaarden op de plaats van Inca tempels hebben gebouwd. De basis met de perfecte stapeling en inpassing van de stenen is bij veel kerken goed te zien. Van binnen zijn de altaren voorzien van zeer veel bladgoud, meer dan ik in Rome zag. Wij Europeanen wisten wel hoe je even duidelijk je punt moest maken! Steven kwam tot hun beider verbazing een oud klasgenoot uit Castricum tegen die 4 maanden aan het backpakken was en onze auto’s een paar dagen daarvoor ook al in La Pas gezien had. Wat is de wereld toch klein.
Aardappel met caviavlees (smaakt naar gekruide kip), best lekker!
ff uitleggen hoe we gaan rijden.
Cuzco, Plaza de Armas
En van de andere kant :p
Een VW T1, was wel in een slechte staat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten