Op weg naar Lima vangen we een glimp op van de mysterieuze Nazca Lijnen: dieren, vogels en geometrische figuren tot 300 m groot, als het ware geplaveid, in het zand van de woestijn. We doen zowel bij het hotel als in het dorp nog een poging om een vlucht in een klein vliegtuigje te boeken voor het beste overzicht van de figuren, maar dat lukt niet, zonder nu eens voor het donker in Lima aan te komen. Het is gissen naar het ontstaan van deze, pas in 1939 ontdekte, figuren. Uit onze Zuid Amerika informatie halen we dat de figuren op een ouderdom van 2.000 jaar worden geschat en in stand blijven door het ontbreken van regen en de onderwerping aan unieke winden die de figuren alleen schoon vegen, maar niet verwoesten. De Duitse Maria Reiche weidde haar leven aan deze figuren en zette daarmee Nazca op de kaart.
We rijden dus weer door een woestijn met vaker dan verwacht en grote oases. Wat zijn de kleurcontrasten heftig en onwerkelijk. In en na Nazca is het meteen een stuk warmer (schat 30° C) en we zijn plotseling al enorm door muggen gestoken. Snel de ‘deet’ paraat. ’s Middags is er ineens zeemist in de woestijn: heerlijk verkoelend. Ineens doemt een keurig wit dorp op tussen de zee en de woestijn met allemaal dezelfde huisjes.
vriendelijke wegwerkers
begraaf-flat
twee mooie p1800 in contour staat van de Peruaanse bevolking
Jaco is om, zo'n auto is vet
Lima
Geen opmerkingen:
Een reactie posten