We verlaten Chiclayo. Wat een vieze plaats en omgeving: overal ligt afval vermengd met puin en woestijnzand. Hoe krijg je dit ooit weer goed?
We bellen met Edo, nadat we van Wytze hebben gehoord dat dochter Jasmijn vier uur vertraging had in Madrid, vanwege heftige stormen in Europa. Toch fijn dat Edo vanaf Madrid gezelschap kreeg van Jasmijn en nog twee jongeren Fleur en Luc, die gedurende twee van de zes weken met onze volvo’s zijn meegetrokken. En wat zijn we zonder onze Wormerse buren Kees en Marleen: die hebben Edo om 23.00 uur van Schiphol geplukt. Daar was hij en zijn wij heel erg blij mee!
En nu meteen ook even een woordje van dank aan Wil en Dick en Yvon voor de praktische reistas (voor paspoorten, internationaal rijbewijs, e.d.) en de super handige koffertjes als handbagage!
Peru heeft verschrikkelijk veel woestijnachtig gebied. Nu eens glooiend met bomen en struiken en dan weer plat en vrijwel kaal. Na Los Lomas komen we in een als het ware Frans bergachtig landschap en na de grensovergang naar Ecuador is het meteen heel anders met tropisch regenwoud. We zien een mooi soort grote bomen met een lichtgroene stam, iets gelijkend op de baobab in Tanzania.
Wel echt, de grensovergang is een brug. Voor de één na laatste keer verzamelen we onze stempels in het paspoort en het carnet de passage. Dat laatste is niet onbelangrijk. Als dit alles naar behoren is geschied krijgen we daar na de reis onze borg van € 1500 terug. Onverwacht maakt Ecuador na de grens meteen een veel welvarender indruk dan Peru. Daar dragen het vruchtbaarder land en de dollar als nationaal betaalmiddel stellig aan bij. De indianen die wij zien ogen ook veel trotser, ook hier is armoede maar men maakt er meer van. Opvallend de vele bloemen in en rond de huizen. In Ecaudor is het weer haarspelden en klimmen en dalen, voor ons liefhebbers en bezitters van zo’n degelijke 240 een waar plezier maar er zijn er genoeg die ’s avonds geen bocht meer kunnen zien. In Loja worden wij echt welkom geheten door de bevolking en zetten wij onze auto’s rond het plein. Er komt zeer veel publiek op af die alles willen weten over onze tocht en auto’s een en ander opgefleurd met de lokale fanfare. Wij vinden het leuk maar ook wel gênant de wijze waarop men voor ons uitpakt. ’s Avonds met Steven nog even de levendige studentenstad verkent waarbij het “cruizen” met pick-ups door alle straten opvalt. Ook bij onze hotels komen weer veel mensen naar onze auto’s kijken en graag willen zij met eigenaar en auto op de foto.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten