Vandaag een tocht die op papier nog niet eens zo lang lijkt maar die door de organisatie op 13 uur wordt geschat en met advies vertrektijd 5 uur. Om 5.30 rijden wij, na redelijk snel de stad te zijn uitgekomen, alweer gauw op de Panamericana die ons met veel vrachtauto’s de bergen in leidt. Steil en met veel bochten gaan wij omhoog. De glimmende brullende vrachtwagens van veelal Amerikaanse makelij gaan met 20 kilometer per uur omhoog en gaan nog het liefst in een kolonne van 4 tot 5 vrachtwagens rijden. Passeren lijkt onmogelijk maar toch ga je eraan beginnen één voor één vlak voor haarspelden, terug vallen tussen 2 grote jongens in en erop rekenen dat iedereen hier toch een beetje rekening met elkaar houdt. Het is een spel met best wat gevaar maar wat wonderwel goed gaat met onze 240 die zich hier in de bergen elke keer weer goed weet te handhaven. Wat op deze route opvalt is het grote aantal militaire controle posten, dit land is nog niet lang onder controle van de overheid en we vragen ons af hoe het er hier ’s nachts aan toe gaat. Verder veel mensen en ook kinderen die bij slechte weggedeelten op een schep staan te leunen met de hand open naar ons toe voor een fooi. Ik denk niet dat zij werkelijk iets doen aan de wegtoestand maar dat dit een vorm van gelegitimeerd bedelen is. Na 250 kilometer en 7 uur verder wordt het vlakker en kan de snelheid omhoog totdat een groot transport onze weg blokkeert. Er worden maar liefst 3 treinstellen, waarschijnlijk voor de metro van Medellin, naar boven getransporteerd. Een indrukwekkend gezicht waarvan ik mij afvraag hoe dat zal gaan over de bergen die wij net hebben verlaten. Het gemiddelde gaat omhoog maar toch verloopt de reis zo traag dat wij de laatste 100 km in het donker (wel iets donkerder dan in Nederland met wegen vol onverwachte gaten en medeliggers die plots op de rem staan om af te slaan zonder richting aan te geven en remlichten die niet altijd werken). Cartegena bij nacht via onverlichte wegen benaderd en daarna dankzij de “Marie” van onze dorpsgenoten in het zeer levendige en fraaie centrum belandt, wat gaan de mensen hier ’s avonds leven! Tenslotte Hilton bereikt wat ondanks een fantastisch uitzicht op zee voor klantvriendelijkheid een dikke min verdient en zeer inefficiënt gerund lijkt te worden.
Tot onze verbazing worden wij door veel mensen gefeliciteerd met het behalen van de eindstreep. Wij vonden het een stevige tocht maar hebben nooit twijfel gehad over het halen van de eindstreep. Tijd om echt de tocht te overdenken zal thuis wel komen maar op dit moment is het heel geweldig geweest ondanks strubbelingen met hotels over de driepersoons kamer, maar dat moeten we nog maar eens met de organisatie bespreken.
bus in aanbouw.
erg veel controle door het leger
de plaatselijke visser
hier werden 4 metro stellen naar Medellin gebracht, dwars door de bergen!
ff notities maken
een stadion.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten